Ik haatte hardlopen. Ik dacht dat ik het niet kon.
Te zwaar. Geen hardloper. Dat zei ik mezelf jarenlang. Totdat ik besloot het toch te doen — niet omdat ik het leuk vond, maar omdat ik mezelf wilde bewijzen dat beperkende overtuigingen de echte tegenstander zijn.
Klein begonnen. Dertig seconden rennen. Stap voor stap. Maanden later: mijn eerste Hyrox. Niet snel. Niet makkelijk. Maar afgemaakt.
Dat is het principe dat ik mijn klanten leer. Opgeven is geen optie. Langzamer gaan wel.
"Mensen verlaten hun sportschool. Ze verlaten mij niet. Klanten die ik zes tot tien jaar zie zijn geen uitzondering — het is de norm. Niet omdat ik zo goed ben in trainen. Maar omdat ik echt met mensen werk."